Co to samego tematu zgadzam się z tym co pisał Macu, w Blackburn Hughes wyrobił sobie świetną renomę, dobrze operując niewielkim budżetem zmienił kandydata do spadku w team walczący o puchary, wymieniało się go wtedy nawet jako potencjalnego następce Alexa Fergusona. Przygoda z Man City nie były już tak udana, nie zgodzę się natomiast, że jakoś strasznie tam zawiódł, gdy odchodził drużyna była na 6stym miejscu i w półfinale pucharu Anglii co trudno nazwać złym wynikiem biorąc pod uwagę jak gwałtowną rewolucje w składzie tam przeprowadzono, co do rzekomego konfliktu z Robinho z tego co pamiętam Mark akurat nie miał z nim problemów, w pierwszym sezonie był najlepszym strzelcem City, później nie grał przez kontuzje i jak już to z Mancinim się pożarł

jak najbardziej był napastnikiem tyle, że pod koniec kariery grywał także w pomocy i pewnie stąd ta nieścisłość

Tak swoją drogą, to chyba mała pomyłka się wkradła, bo Hughes był napastnikiem. :)

chodziło o to, że niektórzy mają właśnie takie zdanie na ten temat , City nie jest jakąś tam potęgą a Fulham do takowych się nie zalicza , zatem jeśli nie poradził sobie dobrze w większym klubie to może mieć problemy z mniejszym. Radził sobie dobrze w Blackburn, City nie wyszło i teraz nie wiadomo jak będzie u nas;) bazowałem na opinii kilku kibiców pisząc właśnie ten fragment;)

Trochę nie rozumiem fragmentu o tym, że jak ktos sobie nie radzi w dobrym klubie, to i w słabszym sobie nie poradzi. Z tego by wynikało, że do pracy szkoleniowca nadają się raptem nieliczni. Tymczasem moim zdaniem jest odwrotnie. Nie radzisz sobie w słabej drużynie = nie masz czego szukać w dobrej. Radzisz sobie w słabej drużynie? Ok, ale niekoniecznie poradzisz sobie w dużej. W samej PL jest cała masa takich trenerów. Nie powiesz o nich, że są słabi, ale niekoniecznie poradziliby sobie w TOP 4. O'Neill, O'Leary, McLeish, Allardyce, Hodgson, czy nawet Hughes lub Redknapp.

Jeśli chodzi o pracę Hughesa w MC, to moim zdaniem radził sobie ok, wymagania były większe, ale tam zarządzają ludzie przyzwyczajeni do tego, że rzucają kasą i dostają w zamian to co chcą. W piłce tak nie jest, co poza Manchesterem City pokazują ostatnie lata w Realu. Tak samo podejrzewam skończą się megaambicje w Legii czy Polonii, gdzie niemal od zera buduje się drużyny i od razu poddaje wysokiej presji wyniku. Nie tędy droga.

Niezly tekst :)
A wracajac do samego Hughesa... To zgadzam sie z Macu, to dla nas chyba najelszy mozliwy "transfer". Podkreslam mozliwy.
Hughes pomimo delikatnie mowiac nagrzanych wlascicieli MC zrobil tam troche dobrej roboty, a czasy Blackburn faktycznie byly dla niego bardzo udane.
Ciekawe ile prawdy bedzie w spekulacjach mowiacych jakoby Hughes mial zabrac ze soba do FFC Irelanda, Bellamy'ego i Santa Cruza...

Ja jestem zdania, że praca w Fulham będzie dla Hughesa takim prawdziwym sprawdzianem. Podobnie jak Roy, Hughes ma coś do udowodnienia w angielskim futbolu. Jego przygoda z Blackburn, czyli z klubem pod wieloma względami podobnym do Fulham, była pasmem sukcesów. Udało mu się awansować do europejskich pucharów i ustabilizować pozycję klubu z Ewood w środku ligowej tabeli (czyli de facto to, czego oczekiwać mogą od niego kibice the Whites). Jego transfery okazały się dobrymi, przemyślanymi posunięciami, gdzie warto wyróżnić takie nazwiska jak: Nelsen, Samba, Bentley, McCarthy, czy też Warnock. Generalnie, Hughes opuszczał Blackburn z opinią bardzo dobrego managera. Pech chciał, że przeszedł do klubu słusznie porównywanego przez Ciebie do Realu Madryt, tj. do Manchesteru City. Nieograniczone zasoby pieniężne, wielkie oczekiwania i presja, a jednocześnie przymus okiełznania wielu gwiazd i szybkiego zbudowania zespołu złożonego ze znacznej ilości 'nowych twarzy' przerosła osobę Hughesa, który odszedł w złej sławie. Osobiście jestem jednak zdania, że wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy z ogromu wyzwania przed jakim Walijczyk został postawiony. Projekty tego typu wymagają cierpliwości i czasu, czyli wszystkiego tego czego brakuje zaskakująco naiwnym ludziom z pieniędzmi. Tak na marginesie, jestem ciekaw losu trenera Polonii Warszawa Jose Mari Bakero, który jest znakomitym kandydatem do ponownego odegrania scenariusza znanego już Hughesowi i Pellegriniemu. Tak więc, jak już wspomniałem, Mark Hughes przy pomocy Fulham będzie chciał odbudować swoją trenerską pozycję, w pełni świadom, że posada ta będzie znacząco rzutować na jego przyszłość.

Z resztą ja jestem zadowolony z tego wyboru także w kontekście kontrkandydatów przymierzanych na ławkę trenerską The Cottagers. Jol i Eriksson na prawdę nie są jakimiś wybitnymi trenerami, z resztą osobiście nie lubię trenerskich obieżyświatów. Hughes wygląda na faceta z jajami (o czym chociażby świadczy odsunięcie od składu Robinho) i mam nadzieję, że uda mu się kontynuować świetną pracę Roya.